Direct naar de inhoud.

Voetbal | Bert van der Schoot stopt als leider van SJS

STADSKANAAL Tien jaar vormt Bert van der Schoot samen met maatje Rien Vos het begeleidingsteam van de hoofdmacht van SJS. Aan het eind van dit seizoen vindt hij het mooi geweest.

door Arie Weits

“Ik vind tien jaar een mooie mijlpaal,” legt Van der Schoot uit als hem gevraagd wordt waarom hij stopt. “Bovendien wil ik nu wel eens van die verplichtingen af. Ik vind dat je als leider er iedere training en wedstrijd moet zijn. Ik wil het even wat rustiger aan gaan doen. Ik heb tien prachtige jaren gehad en ik ga ook absoluut wel iets anders voor de club doen. We zijn dit seizoen met een technische commissie begonnen. Wellicht is dat wel iets voor mij. Eigenlijk wilde ik vorig jaar al stoppen, maar toen kregen we net de trainerswissel. Harris Huizingh vertrok naar Valthermond en met Loewi Piebes kwam er een trainer die aan zijn eerste klus als hoofdtrainer begon. Dat vond ik geen goed moment om te stoppen. Harris vind ik trouwens de beste trainer waar ik mee gewerkt heb. Loewi heeft het ook in zich, maar denkt nu nog wel eens teveel als speler.”

Al bijna zijn hele leven loopt de 57-jarige Van der Schoot aan de Julianastraat. “Ik ben ooit begonnen bij Buinerveen, maar in 1969 ging ik naar SJS. In de jeugd had ik het geluk dat ik altijd met goede voetballers als Jan Voor in ’t Holt en Harrie Knigge speelde. Na de jeugd kwam ik als rechtsback in het eerste, maar na tien seizoenen moest ik vanwege een blessure stoppen. Vervolgens ben ik een aantal jaren weggeweest. Toen mijn zoon ging voetballen werd ik leider van zijn elftal en zo ben ik er ingegroeid.”

“Ik heb in het jeugdbestuur en hoofdbestuur gezeten. Toen de leider van het eerste stopte zijn Rien en ik er in gestapt. Het gras lokte toch wel weer. We doen alles samen. Wij hebben ieder ons eigen takenpakket. Ik doe meer de logistieke zaken en Rien heeft de technische bagage. Wij zorgen er samen voor dat de trainer zich alleen maar met zaken binnen de lijnen hoeft bezig te houden. Alles er om heen regelen wij. De taak van leider wordt weleens onderschat vind ik. Je moet er voor de spelers zijn, de sfeer moet goed zijn en wij zijn de clubmensen. Een trainer is toch een passant.”

In de tien jaar maakte Van der Schoot twee degradaties mee en de club pakte geen enkele prijs. Van der Schoot plaatst daar ook een kritische noot bij.

“Ambitie uitspreken is gemakkelijker dan die ambitie ook waarmaken. SJS is een echte familieclub, waar ik mij ook echt thuis voel. Maar de echte wil om te winnen ontbreekt wel eens binnen de vereniging. Ook dit seizoen dreigen wij weer overal naast te grijpen, al doen we nog mee om de derde periode. De maatschappij is ook veranderd. Jongens zaalvoetballen bijvoorbeeld op vrijdagavond. Wij hebben alles piekfijn voor elkaar, dan verwacht je van de selectie ook wel eens wat meer terug. Maar ik heb tien prachtige jaren gehad. Het dollen met de spelers en ik kan echt genieten van de pupil van de week. Zo’n kind heeft echt de middag van zijn of haar leven. Vind ik prachtig.”

Bron: www.kanaalstreek.nl